Slapen kan je leren

Slapen is voor veel mensen een evidentie. Voor Griet (37) is dat allerminst het geval. Urenlang wakker liggen voor het inslapen, om de haverklap wakker worden en 's morgens veel te vroeg ontwaken... Zo gaat het al maanden aan een stuk en niks lijkt te helpen.

 

Griet's slaapproblemen begonnen tijdens een stressvolle periode op het werk. Die is ondertussen voorbij, maar de slapeloosheid bleef en ging van kwaad naar erger. Als ze door totale uitputting haar job niet meer aankan, is voor Griet de maat vol. Ze start met slaaptraining in het Jessa Ziekenhuis in Hasselt.

 

Week 1


Mijn eerste slaaptraining zit er op. Het was een leerrijke introductiesessie over slaap en alles wat ermee samenhangt. Ik weet nu hoe slaap werkt, welk type ik ben (overduidelijk een avondtype!), wat slaappillen met je doen, wat het belang is van slaapomstandigheden, waarom ik tussendoor geen dutjes meer mag doen,...  De gedachten en theorieën over slaap die ik er op na hield blijken compleet fout te zijn!

We krijgen de opdracht om thuis een slaapdagboek bij te houden. Elke ochtend moet ik noteren hoe laat ik in bed ben gekropen, hoe laat ik ben opgestaan en hoeveel uren ik daartussen heb geslapen en wakker gelegen. Ik hou mijn normale ritme aan: om 22.30 uur onder de wol en om 7 uur er weer uit.

 

Week 2


Na analyse van mijn slaapdagboek blijkt dat ik tot nu toe gemiddeld maar 4 uur per nacht slaap, en dan nog in stukjes gespreid over de nacht. Op basis van dat patroon heeft de therapeut een slaapschema opgesteld dat ik een tijdje strak moet volgen. Ik mag deze week 5 uur per nacht in bed liggen: van 1 tot 6 uur. Wat een radicale ommezwaai! Toch wordt me eigenlijk geen slaaptijd afgenomen, alleen ‘wakkere tijd' in bed. Als ik 's nachts wakker word, mag ik niet in bed blijven liggen. Ik moet opstaan en wat lezen of tv kijken in een andere ruimte. Ik zal al maar een stapeltje boeken klaarleggen en tv-programma's opnemen...

 

Week 3


Ik verlang weer naar mijn bed! En dat terwijl ik er de voorbije maanden zo tegen opzag om te gaan slapen. Ik voel dat ik echt moe ben tegen 1 uur. Het lukt nog niet altijd om door te slapen, maar dan ga ik in de living tv kijken tot ik opnieuw slaperig word. In het begin duurde dat soms meer dan een uur, maar ondertussen is dat al heel wat minder lang. Ik heb geleerd om naar mijn lichaam te luisteren en niet meer naar die negatieve spiraal van gedachten: ‘morgen ga je moe zijn, je moet 8 uur slapen, neem dan toch een slaappil...'

 

Week 4


Vandaag hebben we tijdens de slaaptraining relaxatieoefeningen geleerd. Ik heb me voorgenomen om ze elke dag twee keer te doen met behulp van de CD. De oefeningen zijn best aangenaam, maar het zal vooral een uitdaging zijn om er tijd voor te maken. Ik slaap ondertussen zonder onderbrekingen en val veel sneller in slaap. Ik mag ook al iets langer in bed blijven liggen. Als het deze week zo goed blijft gaan, krijg ik opnieuw 20 minuten bedtijd erbij!

 

Week 5


Deze week stond piekeren centraal in de training. Niet alleen over slapen, maar ook over de alledaagse dingen. Ik leer eruit dat ik de lat voor mezelf vaak te hoog leg en dat ik nogal perfectionistisch ben. De afgelopen week heb ik geen slaapmedicatie genomen en dat ben ik ook niet meer van plan. Als het eens een nacht niet wil vlotten, weet ik wat ik kan doen en blijf ik er rustig onder. Alleen zondagavond dreigde het even fout te lopen. De volgende dag was weer een werkdag en moest ik fris zijn! Ik heb toen de slaapbundels van de vorige trainingen nog eens nagelezen, en dat deed me weer geloven in mijn eigen slaapkrachten.

 

Week 6


De laatste week onder slaapbegeleiding. We hebben nog eens alle technieken herhaald en de slaapdagboeken van de voorbije weken overlopen. Ik heb de vicieuze cirkel van een foute aanpak en verkeerde gedachten eindelijk doorbroken. Vroeger dacht ik nochtans echt dat ik het goed deed...

Ik kijk nu anders naar slaap en pak het ook anders aan. Ik ga rond 24 uur slapen en voel me daar goed bij. Ik mag de volgende weken experimenteren of ik nog vroeger naar bed kan, maar ik weet nu al dat dat nooit meer zo vroeg zal zijn als tijdens die periode van slecht slapen. Ik ben een avondmens, voor 23 uur gaan slapen is gewoonweg te vroeg voor mij. Ik geniet ook van het later opblijven. Het is extra tijd voor mezelf waarin ik dingen kan doen waar ik vroeger niet toe kwam, zoals een boek lezen. Tot een paar weken geleden draaide alles obsessief rond één ding: op tijd in slaap vallen. Ik wou slaap afdwingen. Nu val ik rustig in slaap, zonder paniekgedachten en zonder ‘s nachts wakker te worden.