Tafeltennis

Het waarom

Op een zekere dag ergens eind vorig jaar kreeg ik een mailtje met de volgende tekst:                               

 

Hoi Richard! Weet je nog dat er vroeger in het VJZ in de ontspanningszaal achter de refter, want van het personeelsrestaurant was er toen nog geen sprake, een pingpongtafel stond? Het geluid van het balletje was bijna de hele dag door te horen, d.w.z. er werd bijna de ganse dag tafeltennis gespeeld. Soms moest je aanschuiven om mee te spelen. Zou het daarom niet interessant zijn om met de JOZ-senioren eens te gaan tafeltennissen? Getekend Luc (echtgenoot van Lut Driesmans).

 

Luc Champagne is lid van de RTTK, de Runkster TafelTennis Klub, en ook van de JOZ-senioren vereniging.

 

Inderdaad, dat leek mij echt iets om te doen. Wij, het JOZ-bestuur, waren toch al van plan om onze leden wat meer te laten bewegen. Daar zijn we alvast mee begonnen op de dansvloer tijdens onze Nieuwjaarsbrunch!                                                                                                                                           

 

Onze gedachtengingen terug in de tijd. De periode waarvan sprake in het mailtje van Luc gaat terug naar de jaren einde ‘70 en begin ’80 van de vorige eeuw. De personeelsleden die daar toen kwamen pingpongen moeten nu toch bijna allemaal op pensioen zijn en zo begon het pingpongballetje te rollen.

 

In de praktijk

Op donderdag 31 januari was het dan zover, een tiental leden hadden zich ingeschreven voor de eerste tafeltennisnamiddag in de RTTK. Voor hun inschrijvingsgeld kregen de leden enkele drankbonnetjes, heel voornaam!!

 

Voor de wedstrijd begon kregen we wat meer uitleg van Luc over de veranderde spelregels. Zo b.v. worden de sets maar tot 11 punten gespeeld en niet tot 21 zoals in de vorige eeuw toepasselijk was. Ook wordt er nu om de 2 punten van opslag gewisseld waar dat vroeger om de 5 punten was. Dan kon de wedstrijd beginnen.

 

Iedereen trok zijn sportschoenen aan en sommigen deden zelfs hun lange broek uit om zo te kunnen stoefen met hun sportieve kuiten. Deze mannen hadden pech want er waren slechts twee dames aanwezig om indruk op te maken. De tafels werden verdeeld en pingpongarmen werden losgegooid. Al dadelijk kwamen de keelgeluiden los, hier een ooh! daar een aah! of een luide lach om het misslaan te minimaliseren.

 

Halverwege het spel was er een pauze om de dorstigen te laven en daar waren volgende gesprekken te horen: “Deju! Ik zweet zo hard als vroeger op het werk”! Waarop het antwoord kwam van ”Dat was dan toch niet in het VJZ” en zo was de sfeer dadelijk gezet.  Al bij al was het een fijne sportnamiddag. De volgende keer hopen wij op wat meer deelnemers, zeker de dames zodat zij onder elkaar een matchke kunnen spelen.

 

Er volgde nog een fijne “Après pingpong” met “Champagne”. Bedankt Luc!

 

Foto's

De foto's vind je hier.