Waarom VKF vermijden?

De meest voor de hand liggende reden is het verlies van levenskwaliteit voor een groot aantal van de patiënten. Men voelt zich moe, zwak, is kort van adem, …

Er zijn echter een aantal andere medische risico’s verbonden met VKF. Zo kan bijvoorbeeld de hartspier op termijn uitgeput raken van continue snelle hartritmes. Het hart gaat dan minder goed kunnen samentrekken en de klachten hierboven beschreven worden alleen maar erger. In medische termen spreekt men van ‘tachycardiomyopathie’ (tachy = snel, cardio = hart, myo = spier, pathie = ziek).

Anderzijds bestaat er een risico op de vorming van bloedklonters in de (linker) voorkamer van het hart. Dit komt omdat de voorkamers niet meer efficiënt gaan samentrekken: er zijn zoveel signalen die de voorkamers zeggen om samen te trekken (tot 600 per minuut), dat deze uiteindelijk enkel nog wat ter plaatse ‘trillen’ (vandaar de naam: voorkamer-‘fibrillatie’ of voorkamer-‘trillen’). Dit trillen zorgt ervoor dat er plaatsen zijn in de voorkamer waar het bloed niet meer ‘vloeit’, maar stilstaat; en stilstaand bloed kan klonters vormen. Deze klonters kunnen op hun beurt losraken van de wand van de voorkamers en met de bloedstroom meegesleurd worden en terechtkomen in de hersenen, waar ze tot een beroerte kunnen leiden.