In de Westerse wereld is aderverkalking de hoofdoorzaak van ziekte en overlijden. Aderverkalking is een proces waarbij cholesterolophopingen ontstaan onder de binnenbekleding van de slagaders. Hierdoor ontstaan stilaan vernauwingen in de bloedvaten die de bloedstroom op sommige punten kunnen belemmeren.
evolutie aderverkalking
Indien de vernauwing matig is, ontstaat er enkel zuurstofgebrek in de hartspier bij zeer zware inspanningen. Wanneer de vernauwing ernstig is, kan zelfs bij een lichte inspanning of bij rust pijn ontstaan. Deze pijn noemen we angina pectoris of hartkramp. Hartkramp is meestal een teken van vernauwingen van de kransslagaders. Wanneer zich op zulke vernauwing een bloedklonter vasthecht, dan kan de opening van het bloedvat plots verstopt worden.
Wanneer een miniem scheurtje optreedt in de binnenbekleding van een bloedvat komt bloed in contact met de opgestapelde cholesterol. Dit geeft aanleiding tot vorming van een bloedklonter. Zo ontstaat een hartinfarct.
Op dat moment krijgen de hartcellen helemaal geen zuurstof en energie meer, en beginnen ze stilaan af te sterven. Dit proces heet een hartinfarct. Vanaf het moment dat het bloedvat verstopt is, stoppen de hartcellen hun samentrekking en sterven ze stilaan. Dit proces van afsterven duurt maximaal 12 tot 24 uur. Als men geen interventie doet om het bloedvat terug te openen, zullen in die termijn alle hartcellen in het bedreigde gebied afsterven en stilaan vervangen worden door een litteken.
Tegenwoordig kan men met medicatie of ballonnetjes de verstopte kransslagaders snel weer openmaken en op die manier een groot deel van het beschadigde hartweefsel redden. Men noemt dit een ballondilatatie. Het is daarom essentieel dat een patiënt, die een hartinfarct doormaakt, onmiddellijk naar het ziekenhuis wordt verwezen voor behandeling. Elke minuut kost hartcellen.